MAMA SHARON » BLOGT » OUDERSCHAP » BABY » BABY » JE BABY EN SLAPEN / MET SLAAPCOACH AGNES

JE BABY EN SLAPEN / MET SLAAPCOACH AGNES

Gepubliceerd op 12 februari 2021 om 09:00

Sinds Charlie is geboren - en zeker de eerste maanden - vraag ik me echt stevig af waar het gezegde 'slapen als een baby' vandaan komt. Na de kraamweek sliep Charlie, met name overdag, bizar slecht.
Maar, het is mij uiteindelijk gelukt om haar zowel overdag als 's nachts goed te laten slapen. En dat ging echt niet vanzelf! Hoe dat dan wel ging, dat vertel ik je in deze blog.
Slaapcoach Agnes geeft advies en raad.

Slaapcoach Agnes:

"Allereerst wil ik vooropstellen dat ik als kinderfysio, slaapcoach en moeder erg fan ben van natuurlijk ouderschap en vertrouwen op je intuïtie. Boekjes en richtlijnen zijn leuk, maar meestal weet je als moeder zelf al wel of je op de goede weg zit of niet. Zolang jij en je kleine er goed bij gedijen: helemaal prima! Maar als het niet zo loopt als je wil, kunnen boekjes en richtlijnen wel goede handvatten zijn om verder te komen. Maar ook dan blijft het, mijns inziens, belangrijk om wel bij je gevoel te blijven."

Tot 6 weken maakte ik Charlie nog wakker voor één nachtvoeding - zij kreeg dan rond 23 uur de laatste voeding, dan om 2-3 uur weer en dan om 6 uur 's ochtends van mijn man. Maar omdat zij 's nachts niet meer uit zichzelf wakker werd voor de voeding, heb ik na 6 weken de knoop doorgehakt om haar hiervoor ook niet meer wakker te maken. Dus, je kan zeggen, dat zij sinds 6 weken (uitzonderingen daargelaten) doorslaapt.

Overdag sliep zij echter niet, al was ze zichtbaar vermoeid, dus ik vond het dan ook niet héél gek dat zij 's avonds van de slaap omviel.


Slaapcoach Agnes:

"Dit is inderdaad een patroon wat we vooral de eerste 4 maanden veel zien. Je baby valt ’s avonds letterlijk om van de slaap. De eerste 4 maanden gaan de nachten dan nog wel redelijk goed gelukkig. Maar dan komt de eerste slaapregressie rond de leeftijd van 4 maanden en dan zien we helaas vaak dat ook de nachten er aan gaan als er overdag weinig tot niet geslapen wordt. Precies een moment waarop veel ouders aan de bel trekken!"


Het kan je tot wanhoop drijven,

als je merkt dat je baby wel degelijk moe is, behoefte heeft aan slapen, maar dit niet lukt. Nu bleek bij ons ook echt het grootste deel bij de koemelkallergie vandaan te komen - waar we na 3 a 4 maanden achter kwamen. Maar Charlie was gewend om in slaap gesust of gewandeld te worden en niet aan boven alleen in bed liggen.

Op gegeven moment was ik het zat. De man en ik maakte eerst nog grapjes over de vloer die we weg zouden lopen rondom de tafel van alle rondjes die we met Charlie maakten en ik zag het daadwerkelijk gebeuren. Ik voedde op verzoek (of wat ik dacht wat dat was), waardoor ik het idee had de hele dag alleen maar bezig te zijn met voeding. En rondjes lopen dus.

Ik ben begonnen met structuur aanbrengen, gestart bij de voeding (lees mijn blog over je baby en voeding *link*). Hierna ben ik ook gaan kijken hoe ik meer structuur in het slapen kon krijgen.

Wat ik even voorop wil stellen; ik ben géén voorstander van 'laten huilen' en andere goed bedoelde adviezen.

Alle goedbedoelde adviezen die ik gekregen heb, heb ik uiteindelijk grotendeels over mijn schouder heen gegooid en achter mij gelaten. Want néé ik ga mijn kind niet op zolder leggen, zodat ik haar niet meer hoor en ik ga ook niet haar eindeloos laten huilen. Ook de 5minutenregel (5 minuten laten liggen, 5 minuten oppakken etc.) werkte hier niet.


Slaapcoach Agnes:

"Als slaapcoach ben ik het helemaal met je eens! Je baby onnodig laten huilen is helemaal niet nodig. De zogenoemde gecontroleerd laten huilen methode die jij beschrijft en die veel door het consultatiebureau wordt gebruikt is oorspronkelijk ontwikkeld voor kindjes vanaf 6 maanden, maar wordt vaak al op veel jongere leeftijd geadviseerd helaas. Maar ook dan ben ik er nog geen echte voorstander van. Ook als je kindje ouder is dan 6 maanden kan je namelijk nog steeds op een hele liefdevolle manier, zonder huilen, aan het slapen werken.

Het woord slaaptraining geeft mij sowieso altijd wat kriebels. Ik heb het liever over slaapvorming en het werken aan goede slaapgewoontes. Bij kleintjes tot 4 à 6 maanden is het daarnaast heel normaal dat ze nog wat hulp verlangen bij het gaan slapen. Dus dat is echt niet raar of fout.

Verder vind ik het, als kinderfysio en slaapcoach, erg belangrijk als je aan slapen wilt werken, om welke reden dan ook, om altijd eerst te kijken naar het waarom achter ‘het probleem’. Zoals bij jou was dit de KMA die ervoor heeft gezorgd dat ze die eerste maanden veel hulp nodig had met het slapen. En dat is precies de reden waarom ik dus altijd eerst naar de waarom zoek en daar mijn adviezen op aan pas. Want puur en alleen aan de slaaptechniek werken, werkt alleen als er geen onderliggende oorzaak (meer) aanwezig is!"


Zeker tot 4 á 6 maanden is het zó belangrijk om je kindje geborgenheid te geven en er voor je kindje te zijn. De eerste 3 maanden deden wij aan co-sleeping met Charlie. Met een wiegje of speciale co-sleeper kun je, je kindje bij jullie bed laten slapen. Ik was in eerste instantie van plan om borstvoeding te gaan geven en het leek mij ideaal dat je er 's nachts niet uit hoefde voor de voedingen. Uiteindelijk is hier niks van gekomen, maar toch vond ik het fijn om Charlie dichtbij te hebben de eerste periode. Ik was erg onzeker (ik denk zoals iedere nieuwe moeder) en na alle verhalen over wiegendood vond ik het fijn om haar goed in de gaten te houden.

Het is per ouder verschillend hoe lang ze de baby op de eigen kamer laten slapen - en dat is natuurlijk prima. Ik merkte dat Charlie na 3 maanden prima doorsliep, geen gekke moves maakte in bed en ik alleen maar wakker werd van ieder geluidje dat zij maakte. Niet écht bevorderlijk voor mijn nachtrust dus. Daarom hebben we toen haar met co-sleeper en al naar haar eigen kamer gebracht. Dit ging prima! Nadat ze een keer uit logeren was geweest bij opa en oma - waar zij in een ledikant sliep - en dit gewoon goed ging, heb ik haar thuis ook in een ledikant gelegd. 

Charlie & co-sleeper in haar eigen kamer


Slaapcoach Agnes:

"Ook hier ben ik het weer volledig met je eens. Ondanks dat de boekjes zeggen dat je je kleine bij voorkeur de eerste 6 maanden bij jullie op de kamer laat slapen, vind ik dat het moet passen bij jullie als gezin. Dus als jij de kleine wil verhuizen naar zijn eigen kamer, of langer bij je wil houden: helemaal prima! Weet daarbij ook dat dit soort adviezen elke paar jaar wijzigen. Toen mijn inmiddels tieners nog baby waren was het advies nog; direct na de geboorte naar de eigen kamer toe. En ook met voeding zijn de richtlijnen al meerdere malen gewisseld: van met 4 starten met bijvoeding, naar 6 maanden en weer terug naar 4 maanden etc."


Dus het slapen ging 's nachts vrij snel goed ging. Maar ik vond het toch ook wel erg fijn als Charlie overdag haar slaap kreeg. Omdat ik merkte dat zij heel prikkelbaar werd van overdag niet tot nauwelijks slapen en eh, ja omdat ik ook gewoon tijd voor mezelf nodig heb!

Klik op de afbeelding voor vergroting


Hoeveel slaapt heeft je baby nodig?

Zoals met alles, geeft je baby vaak zelf wel aan wanneer genoeg, genoeg is. Maar natuurlijk zijn er ook richtlijnen van hoeveel slaap je baby nodig heeft en hoeveel 'wakkertijd' aan te houden. Ik geloofde totaal niet in de wakkertijd, maar merkte dat het wel een fijne richtlijn is om te helpen met structuur aanbrengen. We merkten echt dat Charlie hierbij gebaat is, rustiger is en beter slaapt.

Ook kwam ik met behulp van deze richtlijn er achter dar ik soms Charlie veel te vroeg terug in bed legde, waardoor er alleen maar frustraties ontstaan aan beide.


Slaapcoach Agnes:

"Ik snap je weerstand tegen wakkertijden en richtlijnen helemaal. Ik probeer het altijd zo te zien. Als je een makkelijke slaper hebt heb je waarschijnlijk helemaal geen weet van wakkertijden. Want je ziet: mijn kindje is moe, je legt je kleine op bed: en verhip hij gaat zonder al teveel gemopper slapen. Maar heb je een kindje bij wie het allemaal niet zo makkelijk gaat, dan kunnen die wakkertijden wel een hele mooie richtlijn zijn. Wakkertijden zijn nl niet zomaar bedacht, maar gebaseerd op het natuurlijke ritme van jouw kindje.

Wakkertijden zijn de maximale tijden dat een baby wakker kan zijn tussen 2 slaapjes in, zonder oververmoeid te raken. Ingegeven door de biologische klok en alle lichamelijke processen die met slapen te maken hebben. Aan het einde van de wakkertijd is er sprake van een hoge slaapdrang en een lage alertheid; het ideale moment dus om in slaap te vallen. Deze wakkertijden verschillen per leeftijd. Hoe ouder een baby, hoe langer hij wakker kan blijven. Onderstaande wakkertijden zijn maximale tijden. Dit betekend dus dat je aan het einde van de maximale wakkertijd je baby slaapklaar in zijn bedje wil hebben liggen! Eerder mag ook, als jouw baby al duidelijk slaapsignalen geeft.

Deze wakkertijden gebruiken we binnen de droomritme methode:

Andere methodes gebruiken soms iets andere tijden, of werken wel met ‘vaste bedtijden’. En net als met zoveel dingen, zijn er meerdere wegen die naar Rome leiden. Het idee van vaste bedtijden werkt vaak wel minder goed als je kleine extreem vroeg of laat wakker is. Dan zit je nl minder makkelijk op de goede golf. En daarom gaan we binnen droomritme dus niet uit van vaste bedtijden, maar van wakkertijden, zodat je sneller op de juiste golf zit."


Ik ben begonnen door Charlie gewoon te laten slapen, op gezette tijden.

En dit deed ik in eerste instantie samen. Ook hier heb ik allerlei commentaar op gekregen - en dat is prima. Iedereen doet het anders, ik deed het zo. Mijn idee er achter was, laat haar eerst maar slapen. Laat haar wennen aan slaapjes en dan werken we daarna wel er naar toe dat ze alleen moet slapen. 's Ochtends na de eerste fles was het eerste slaapje en 's middags na lunchtijd het tweede. Dit lukte aardig. Vervolgens ben ik Charlie 's ochtends na de eerste fles terug in haar eigen bed gaan leggen - ook dit ging vanzelf beter.

Overdag alleen in bed bleef lastig. Vooral omdat Charlie gigantisch goed is in gillen, gillen, gillen. Ik had nog geen videofoon (babyfoon was niet echt nodig, want horen deed ik haar wel), dus ik kon ook niet zien wat er gebeurde als zij zo aan het gillen was. Daarom ging ik regelmatig kijken, checken, waardoor zij helemaal wakker werd en uit bed gehaald wilde worden. Ik heb uiteindelijk een hele simpele babyfoon gekocht en sindsdien gaat het alleen slapen stukken beter. Ik hoef niet continu te lopen als er wat is, want ik kan ook via de babyfoon kijken en inschatten wat nodig is.

Slaapcoach Agnes:

"Het principe van eerst überhaupt maar eens slapen passen wij ook veel toe. Een oververmoeid kindje slaapt nl veel moeilijker in en heeft ook meer moeite met het koppelen van slaapcycli. Dus wij adviseren, zeker bij kleintjes, regelmatig om tijdelijk de wandelwagen of de draagzak in te zetten. Dit alles in het kader van ‘slapen hoe dan ook’ en het wegwerken van de oververmoeidheid. En van daaruit maken we dan de stap naar het zelf in slaap leren vallen in het bedje etc. Juist door deze kleine stapjes kan je op een hele kindvriendelijke manier aan het slapen werken. Ben je meer van de quick-fix? Dan kom je toch al snel uit op de methodes van het al dan niet gecontroleerd laten huilen uit. Iets wat de meeste ouders overigens niet echt aanspreekt."

Wegleggen, ook als je denkt dat ze niet gaat slapen.

Dat was hier nog wel de grootste uitdaging. Want ze kan dus gigantisch hard gillen. En dat gaat echt door hart en ziel hoor. Maar ik merkte wel, dat als ik haar een kwartiertje liet gaan, dat ze 9 van de 10 keer zelf in slaap valt. Baby's kunnen nog niet goed hun emoties reguleren en dat betekend dat als er iets is, ze gelijk gáán. Zelfs al kon ik nu zien wat er gebeurde, het bleef lastig om los te laten en niet direct naar boven te lopen. Maar toen ik mij voornam dit wel te doen (in stapjes, 5 minuten, 10 minuten, 15 minuten...), zag ik wel dat zij regelmatig in haar ogen aan het wrijven was en gaapte. Dus wel degelijk moe! Tegenwoordig slaapt ze na eventueel 5 minuten huilen/protesteren, bij uitzondering moet ik haar nog een keer er uit halen, vaak om haar luier te verschonen.

Natuurlijk is het van belang de verschillende huiltjes te leren in schatten. Wanneer is het een beetje mopperen en wanneer is er echt wat aan de hand? Hou altijd de videofoon in de gaten en als je het niet vertrouwt, ga kijken.

Slaapcoach Agnes:

"Dus net als met alles wil ik ouders vooral dit meegeven: laat je niet gek maken door alle informatie op het internet. Kijk vooral goed naar je kleine, doe dat wat goed voelt voor jou en als je wel wil werken aan meer slaap: kijk dan eerst of er geen onderliggende oorzaak is die het slapen in de weg staat. En kies dan een methode om aan het slapen te werken op een manier die bij jullie past. Je kan hier zelfstandig mee aan de slag, op basis van informatie die je op internet kan vinden. Of je koopt één van de vele zelfhulpboeken of programma’s. Ben jij echter iemand die graag wat extra hulp wil? Of wil je graag dat iemand met je meekijkt en denkt? Dan kan je ook de hulp van een slaapcoach overwegen. Die maken echt een plan op maat. En bij de meeste coaches kan je kiezen of je naast dit plan op maat, wel of niet aanvullende coaching wenst. Maar ook hierbij wil ik je wel meegeven: kijk goed naar welke methodes de betreffende slaapcoach hanteert, zodat je een goede overweging kan maken of dit bij je past."

Conclusie?
Je kan je baby slaaptrainen, maar het is niet zoals je denkt...



«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.