MAMA SHARON » BLOGT » OUDERSCHAP » BABY » BABY » KOEMELKALLERGIE?

KOEMELKALLERGIE?

Gepubliceerd op 15 december 2020 om 09:00

Vanaf de geboorte is het al wat struggelen met Charlie en haar voeding. Aanhappen aan de borst ging voor geen meter, iets wat bekend is bij kindjes die (wat) vroeger geboren zijn en ik had om héél eerlijk te zijn ook de puf niet om borstvoeding te geven. Al snel besloten we samen met de kraamzorg dat we over gingen op flesvoeding.

De kraamzorg adviseerde ons Nutrilon
en een dr. Brownfles.

Dus zo gezegd, zo gedaan. Echter kwam Charlie niet aan, ze viel alleen maar af. Dat vond de kraamzorg en verloskundige toch wel enigszins zorgwekkend (ik totaal niet, we hadden het over 200 gram in paar dagen, niet over kilo's, maar goed), dus werd er geadviseerd om op Hero voeding over te gaan. Dus we gingen over op Hero Standaard voeding. Hier groeide ze volgens de kraamzorg wel op, dus wij vonden het al lang prima.

Vanaf geboorte heeft Charlie last van (verborgen) refluxklachten*

en kan zij krijsen (huilen, maar dan next level) als de beste. Zelfs de kraamzorg vond wel dat zij een apart huiltje had. Ik weet het zelf aan de vroeggeboorte, het wennen in de nieuwe wereld, etc.
Bovendien ging alles verder prima; ze sliep redelijk - al ging ze overdag wel steeds minder tot niet meer slapen - ze sliep vanaf 5/6 weken 's nachts gewoon door, de ontlasting ging in eerste instantie prima en ze groeide gewoon goed. Maar ze huilde en krijste - hard en veel.

Na 6 weken werd haar ontlasting een klein beetje groen, wat uiteindelijk alleen maar groener en zelfs waterdun werd. Door het consultatiebureau voelde ik mij niet echt verder geholpen, want daar kreeg ik niet echt antwoord op wat het zou kunnen zijn en de huisarts bleef mij naar hun doorverwijzen.

Toen we op een zondag koffie waren drinken bij mijn schoonouders,

wees mijn schoonmoeder er op dat het bijkomende benen trekken bij het krijsen wel eens darmkrampen konden zijn. Eerder had ik hier nooit iets achter gezocht. Toen ik alle symptomen: darmkrampen, groene, waterdunne ontlasting, verborgen reflux en ernstige onrust eens naast elkaar legde (samen met de zogenaamde Berg/babyacne), kwam ik uit op koemelkallergie.

De dag erna opperde ik dit bij het consultatiebureau (en de assistent van de huisarts, maar de verwees me vrolijk naar het bureau), die nogal laconiek en onverschillig reageerde op mijn vraag of ik gewoon koemelkvrije voeding kon starten om te proberen; "Ja het zal vast niet zo zijn, want het komt zelden voor... Maar probeer maar, soms komen er hele verrassende dingen uit en soms ook niet..."

Ik las veel ervaringsverhalen op internet.

Volgens sommige ouders was er verschil van dag en nacht nadat zij melkvrije voeding zijn gaan gebruiken. Ik zag wel dat Charlie het beter deed op deze voeding; de darmkrampen namen af, groot deel van de onrust en haar hoofdhuid (Berg/babyacne) namen af. Maar nog steeds kon ze aardig krijsen en de reflux nam ook niet af. Na een week deze voeding te hebben geprobeerd, had ik een afspraak bij het consultatiebureau, waar ik nu toch wel íets geïrriteerder aan gaf dat ik mij niet serieus genomen voelde en graag verwijzing wilde voor een test. En die kreeg ik direct - fijn!
Enigszins opgelucht ging ik naar huis, waar ik een paar dagen later een brief kreeg voor onze volgende afspraak, voor de vaccinaties. Maar ik hoorde niks meer over de test. Na een week ging ik maar eens bellen; "Ja misschien ben ik vorige keer ook iets te gehaast weg gegaan na de prikjes, Charlie was ook zo onrustig, maar het was voor mij niet helemaal duidelijk hoe lang het nou allemaal gaat duren voordat we de test krijgen..."

De provocatietest is een eis vanuit de zorgverzekeraar

(koekoek 🤪) waaruit moet blijken dat een baby dus daadwerkelijk koemelkallergie (of met een mooi woord lactose-intolerantie) heeft. Je komt 2 ochtenden op bureau (of in het ziekenhuis) waar 'blind' 2 voedingen gemaakt worden. De ene ochtend met melk en de andere ochtend zonder melk. En dan maar kijken hoe je kleine daarop reageert. Achteraf wordt dan duidelijk op welke dag er koemelk gegeven is en welke dag niet. Via het consultatiebureau was er een wachtlijst van zeker 3 á 4 maanden (!!!) en in tijden van Corona kon dit nog wel langer duren. Aangezien ik al 3 á 4 maanden bezig was met uitzoeken wat er aan de hand was met Charlie, had ik niet zo héél veel behoefte er aan om nog langer te wachten. De verpleegkundige van het consultatiebureau gaf aan dat ik gewoon de bonnetjes moest bewaren, dat ik dit wel terug zou krijgen van de zorgverzekeraar. Ik kan je nu al verklappen; je krijgt niks terug van de zorgverzekeraar. Aangezien de potten voeding ruim €30,- per stuk kosten, was ik ook niet zo heel blij van deze laconieke houding. Want met 6 potten per maand, betekend dat gewoon €180,- aan voeding.

Ik ben nogal boos geworden.

Waarop ik de vraag kreeg wat ik dán wilde. Nou, naar de kinderarts in het ziekenhuis. Want dat verwachtte ik eigenlijk in eerste instantie al. Maar het consultatiebureau kan je helemaal niet verwijzen naar het ziekenhuis - dit moet de huisarts doen. Uiteraard had ik daar ook al een paar keer aan de bel getrokken, maar werd netjes doorverwezen naar het consultatiebureau. Nu ik hier toch echt klaar was - en zij ook met mij klaar waren, ik kreeg te horen dat ík raar deed - ben ik opnieuw gaan bellen met de assistent van de huisarts, dit keer met het specifieke verzoek voor een verwijzing naar de kinderarts. De vervangende huisarts had erg met mij te doen en verwees mij door, maar zei er wel bij dat ik grote kans had dat ziekenhuis mij niet serieus zou nemen, omdat veel van de klachten (krampen, reflux, Berg/babyacne) ook passen bij baby's tot 4 maanden oud.

Binnen een week konden wij terecht in het ziekenhuis.

En binnen 3 weken was Charlie getest én hadden wij de uitslag. Ze blijkt een milde koemelkallergie te hebben. Ik had al niet het idee dat het een heftige allergie was, want dan komt er vaak obstipatie en bloed bij de ontlasting aan te pas, maar alles komt in gradaties. Het 'voordeel' van deze vorm van allergie is dat zij er waarschijnlijk wel weer overheen groeit. We staan nu onder controle van de kinderarts die ons bij het hele traject begeleid en ik ben héél blij dat ik mijn gevoel gevolgd heb en mijn poot stijf gehouden heb. Maar dan ben je dus wel 5 maanden verder...

 

*Reflux is het terugvloeien van voeding. Bij verborgen reflux wordt de veoding niet uitgespuugd.



 »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.