MAMA SHARON » BLOGT » WEBDATE OP WOENSDAG » WEBDATE: IEDER ZIJN CORONAVERHAAL

WEBDATE: IEDER ZIJN CORONAVERHAAL

Gepubliceerd op 24 februari 2021 om 09:00


Zoals ik vorige week al in mijn blog schreef,

heeft iedereen wel een eigen coronaverhaal. Ik vroeg aan drie mama's om hun verhaal te delen. Deze hebben we samen gebundeld in de Webdate op Woensdag van vandaag.

Mag ik je voorstellen aan Magdalena, Kirsten en Lisanne?

Mama Magdalena: "Het C-beestje heeft ons veel ontnomen, maar ook wel wat gegeven (...)

We kunnen dingen veel beter op waarde schatten, vooral al die dingen die je niet met geld kan kopen."

Het is een vrij gewone donderdag in maart 2020 als ik en mijn collega's lachend een hoestende collega erop wijzen dat het beter is als ze even thuis gaat werken. De eerste echte persconferentie wordt aangekondigd voor later die middag; 'dat ene Chinese virus' zal nu toch ook gevolgen voor ons kikkerlandje gaan hebben. 

Terwijl mijn collega's nog even doorgaan met plagen van 'de kuchende', kijk ik stilletjes een beetje uit naar een paar weken werken vanuit huis. Het scheelt reizen én ik ben thuis productiever (zowel voor de baas als voor het huishouden). Win-win. Vlak voor het einde van de werkdag is daar het nieuws en de mail van de directie: iedereen die kan, moet per direct thuis gaan werken. Bij het inpakken van onze laptops wensen we elkaar vast een goed weekend en vooral tot over een paar weken. "Tot over een paar maanden" grapt iemand met een brede glimlach.

Het optimisme was van korte duur. De persco's werden een terugkerend ding ("net zoals het Sinterklaasjournaal, toch mama?") en de kinderdagverblijven en niet veel later ook scholen, moesten sluiten. Zit je dan, met je laptop, een agenda vol vergaderingen en twee paar kleine ogen die je vragend aankijken, benieuwd naar wat voor leuks we gaan doen. "Nou, mama gaat werken, jullie gaan met papa spelen en daarna gaat papa werken en komt mama spelen". Niet bepaald Chinees zou je zeggen, maar wel voor de oortjes waarvoor het bedoeld was. Want mama is thuis. En als mama in huis werkt, mogen ze helpen. Dus waarom niet als mama thuis werkt? Het werden lange maanden. De vakantie in Frankrijk waar we al een half jaar naar uit keken, ging niet door. Gevolgd door concerten, festivals en nog een vakantie. Thanks, Corona.

Inmiddels is de Corona-crisis in Nederland bijna jarig en lijkt de situatie verdacht erg op maart vorig jaar. We zitten thuis, hebben geen idee of de scholen open blijven, waarderen des te meer het bestaan van een kinderopvang en, niet te vergeten, het is prachtig mooi weer. Want het C-beestje heeft ons veel ontnomen, maar ook wel wat gegeven (naast mondkapjes, toch ook heel wat bonus-uren met het gezin en creatieve uitjes). We kunnen dingen veel beter op waarde schatten, vooral al die dingen die je niet met geld kan kopen. Laten we hopen dat we van al die dingen snel weer iets uitbundiger mogen genieten."


Mama Kirsten: "Eerlijk gezegd heb ik niet zo heel veel last van de hele situatie." 

"Toen begin vorig jaar de scholen dicht gingen, zat ik op het randje van een burn-out. Die kwam een paar maanden later alsnog keihard binnen. Op dat moment zaten we nog in lockdown en werd ik daardoor gedwongen om ook echt rustiger aan te doen. Voor mij kwam die lockdown dus als een geluk bij een ongeluk. Meer rust in mijn sociale leven en in alle verplichtingen was iets wat ik zonder lockdown veel moeilijker had kunnen bewerkstelligen.

Als longpatiënt ben ik wel heel lang op mijn hoede geweest voor wat betreft besmettingen. We spraken maar mondjesmaat af met steeds dezelfde mensen. Het kwam dan ook heel rauw op ons dak dat we gebeld werden door onze vrienden waar we dat weekend op bezoek waren geweest. Niemand had klachten en daarom lieten we onze afspraak gewoon doorgaan. Niet wetende dat mijn vriendin twee dagen later positief getest werd en ook echt flink ziek is geweest. Dat was een week voor Kerst. Niet de meest ideale periode in om quarantaine te moeten. We lieten ons op eerste kerstdag testen en kregen de volgende dag al bericht: wij waren gelukkig negatief."


Mama Lisanne: "Het duurt te lang."

"Op mijn website schreef ik al een aantal persoonlijke blogs over de invloed van Corona op mijn privéleven. Zo moest ik ineens thuiswerken, ging ik met zwangerschapsverlof in Coronatijd (moest ik natuurlijk ook bevallen in Coronatijd), werd ik ineens een thuis-juf  en besloot ik de positieve kant te belichten van Corona.
Naast moeder, ben ik ook consulent in het sociaal domein. Daarom leek het mij leuk om bij deze gebruik te maken van de gelegenheid om vanuit dit perspectief iets te schrijven. Ik werk thuis, omdat mijn werk vanuit huis te doen is.

De afgelopen weken hoorde ik heel vaak "het duurt te lang". En dan bedoel ik niet de nummer 1 hit van Davina Michelle, maar de maatregelen duren te lang,. Allerlei beperkingen waar niemand echt blij van wordt. Voor sommige mensen is het niet meer te overzien. Doordat de maatschappij op slot ging, er een avond klok ingesteld werd en iedereen thuis moest werken, voel mensen zich steeds eenzamer. De kwetsbare mensen in deze maatschappij zijn afhankelijk van hulp, vrijwilligers, mantelzorg, schoonmaakondersteuning of hebben begeleiding nodig in het dagelijks leven. Momenteel wordt de noodzakelijke hulp natuurlijk geboden, maar de rest van de zorg gebeurd veelal op afstand en dat maakt dat mensen weinig tot geen sociale contacten meer hebben. Geen fysieke contacten. Praten tegen schermen, je gevoelens door de telefoon beschrijven. Het valt niet mee. Bijna al een jaar lang zit de maatschappij op slot. Voor sommige mensen is dit niet meer te overzien. Ik zie mensen weg kwijnen onder de maatregelen van Corona.

Ondanks dat de politiek beslist over wanneer we kunnen versoepelen en wat er mogelijk is, kan je als je zelf gezond bent ook je steentje bijdragen. Enkele voorbeelden die gewaardeerd worden: Maak een wandeling met iemand, stuur een oudere een kaartje, laat je kinderen een tekening maken op de stoep voor een ouderen flat. Doe boodschappen voor een kwetsbaar iemand.

Als jij echt iets wilt bijdragen kunt je kijken op: Coronahulp: Kom in actie! - NLvoorelkaar
Draag je steentje bij als je kunt, met een klein gebaar maak je het leven van een ander een stukje mooier! "


Heb jij last van somberheid of gespannenheid?

Je kunt bellen of chatten met de volgende hulplijnen als je over iets wilt praten, iets wilt vragen of iemand zoekt die naar u luistert:

De Luisterlijn: 0900-0767
Voor wie behoefte heeft aan een luisterend oor.
7 dagen per week, 24 uur per dag


Mind-Korrelatie: 0900-1450 of 06-13863803 (whatsapp)
Voor hulp bij psychische of mentale problemen.
Op werkdagen van 9 tot 22 uur

113 zelfmoordpreventie: 0900-0113
Voor wie denkt aan zelfmoord of met iemand te maken heeft die daaraan denkt.
7 dagen per week, 24 uur per dag.

 


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.