MAMA SHARON » BLOGT » WEBDATE OP WOENSDAG » WEBDATE: NATUURLIJK OUDERSCHAP / VOLGENS MAMA KRISTEL

WEBDATE: NATUURLIJK OUDERSCHAP / VOLGENS MAMA KRISTEL

Gepubliceerd op 17 maart 2021 om 09:00

"Er zijn vele soorten stijlen ouderschap. Kristel @natuurlijk.geliefd is mama van Marly⭐, Runa en Keira en weet ontzettend veel van natuurlijk ouderschap en alles wat daarbij komt kijken. Ik heb haar gevraagd om een blog te schrijven met de belangrijkste kernwaarden wat volgens haar natuurlijk ouderschap is."

Binnen het natuurlijk ouderschap zijn er meerdere stromingen. Een paar zijn bijvoorbeeld het onvoorwaardelijk ouderschap en opgroeien a la Janet Lansbury. Initieel gezien heb ik mij nooit ingelezen in zulke richtingen, maar wij zijn een goede mengelmoes van alles. Een paar kernwaardes zijn dat je je kind als volwaardig persoon behandeld, niet als een homp klei die jij moet kneden naar wens. Ook laat je ruimte voor de emoties en gedachtes van je kind, heb je respect voor jullie verschillen in meningen, biedt je een duidelijke structuur, pas je geen enkele vorm van shaming toe en straffen en belonen past hier ook niet bij.


Je kunt niet verwennen vanuit liefde

Tegenwoordig valt het op dat een groot aantal ouders van mening is dat een kind zich moet aanpassen aan het leven van de ouders. Je laat je toch niet leiden door je kind? Stel je voor dat je deze zou verwennen. Ik krijg er de kriebels van om heel eerlijk te zijn. Vanuit een natuurlijke blik is het juist heel logisch om alles om je kind heen te plannen. Zeker een jonge baby laat zich niet plannen. Betekent dat dat je nooit meer iets voor jezelf kunt doen? Zeker niet, maar je dient wel rekening te houden met wat het betekent voor je kind. Nabijheid en geborgenheid is iets wat zorgt voor een goede hechting in de eerste 2 jaar van je kindje. Het is belangrijk gehoor te geven aan die behoefte, dit komt tenslotte jullie band op lange termijn ten goede. De gedachte dat je je kind kunt verwennen is zeer ouderwets. Het besef van actie-reactie komt pas rond het eerste levensjaar, maar zelfs dan moet je je afvragen of het geven van liefde (knuffels, aandacht, veiligheid) verwennen is, of toegeven aan een belangrijke behoefte.


Eigen persoon laten vormen

Wij bieden ruimte voor de mening van Runa. Zij mag het oneens zijn met ons en dit kenbaar maken. Dat betekent niet dat wij dan van mening veranderen, maar we gunnen haar altijd de ruimte zichzelf uit te spreken. Wellicht zorgt het bij ons voor een andere mening. Door dit zo jong al te doen, maak je de drempel om dit op latere leeftijd te blijven doen kleiner. Daarnaast geeft het je kind het gevoel dat zijn/haar emoties en meningen even zo belangrijk zijn als die van de ouders. We zijn gelijk, dus zij mogen zich ook uitspreken.


Geen straf of beloning

Het niet straffen en belonen is vooral iets wat mensen verbaasd. Al snel floepen er dingen uit als: “doe niet dit, want dan...” of lege complimenten als “goed gedaan”. Waarom zouden complimenten kunnen schaden vraag je je misschien af. Wanneer jij enkel op specifieke momenten je kind complimenteert en eventueel beloont, dan geef je de impressie dat jouw liefde dus voorwaardelijk is. Jouw liefde is er enkel wanneer het kind presteert of iets doet wat jij verwacht/hebt verzocht. Je liefde is dus tijdelijk, wat logischerwijs niet past binnen het onvoorwaardelijk ouderschap (een stroom binnen het natuurlijk ouderschap). Straffen voegt in mijn opzicht niets toe aan onze relatie. Straffen laat weer zien dat mijn liefde voorwaardelijk is, maar ook ben ik van mening dat het een egoïstisch kind creëert. Wanneer ik vroeger straf kreeg, dacht ik niet aan hoe ik iemand had gekwetst, maar aan hoe ik kon voorkomen weer gepakt te worden. Wanneer je de situatie bespreekt met je kind (“Kijk, Pietje is verdrietig. Hoe zou dat komen?”), geef je het ruimte tot reflectie en de ontwikkeling in het empathisch vermogen. Wij kauwen niet voor wat is gebeurd, je laat je kind meedenken en ook aan een eventuele oplossing.

Kinderen worden helaas vaak geshamed. “Waarom nou?! Ben je dom?” “Denk nou eens na!” “Je kunt ook nooit normaal eten.” “Wat heb jij nou weer aan?!” Al deze opmerkingen hebben een zeer indirecte negatieve boodschap aan je kind. Je bent niet goed genoeg, je bent dom, je kunt niet presteren, je bent niet normaal. Dit zijn heftige boodschappen aan een kind. Bedenk hoe je een persoon van je eigen leeftijd zou aanspreken als er iets gebeurd wat minder gewenst is. Zou jij tegen je collega zeggen dat ze “eens na moeten denken”? Of dat ze dom zijn? Sommige mensen zijn, net zoals ikzelf, zo direct als een baksteen door je ruit, maar voor een kind is zelfvertrouwen zeer belangrijk. Als een kind twijfelt over zijn/haar eigen kunnen, zal het minder snel iets nieuws proberen.


Milieubewuste keuzes

Daarnaast heeft het natuurlijk ouderschap ook een ecologisch stukje. Denk aan de wasbare luiers en biologisch/vers voedsel. Bewustwording van hoe je de aarde achterlaat voor je kinderen mag er zeker zijn. Deze waarde weer meegeven aan je kinderen ook. Wij maken tenslotte allemaal zeer dankbaar gebruik van Moeder Aarde, wij mogen dan ook zeker blijven beseffen (en onze kinderen dat besef helpen krijgen) dat we er zelf voor moeten zorgen dat we ervan gebruik kunnen maken. Tweedehands speelgoed en kleding dragen ook bij aan minder vervuiling van de aarde. 


Autonomie

“Pas op”, “Kijk uit”, “Doe je voorzichtig”; allemaal dingen die niet binnen verschillende methodes vanuit het natuurlijk ouderschap passen. Het floept er al gauw uit, maar wij geloven dat onze kinderen geen dingen doen waar ze nog niet klaar voor zijn. Dus klim je op de tafel om te ontdekken? Doe maar, ik ben tenslotte in de buurt mocht het nodig zijn. Dit geef ik alleen niet nog eens verbaal aan. Althans, niet op voorhand. Zie ik dat er twijfel is, dan zeg ik dat ik er ben, mocht zij mijn hulp willen. De meisjes bepalen dus zelf of ze dat nodig hebben. Dit houdt ook in dat wij ze vrij gauw alles zelf laten doen. Voeding wordt in vaste vorm aangeboden vanaf 6 maanden bijvoorbeeld. We zien wel hoe het gaat. Zijn ze er klaar voor, top! Lukt het niet echt, ook prima!

 

Het grootste nadeel aan het natuurlijk ouderschap vind ik de vele discussies die ik heb op het consultatiebureau, bij de huisarts, met vrienden met kinderen (die zonder mogen wachten tot ze zelf kids hebben) en vrijwel de gehele maatschappij. Met Runa heb ik echt moeten vechten voor waar wij in geloven. Het voelde alsof ik moest bewijzen dat ik een goede moeder ben en het ook werkt. Nu met Keira is het een stuk makkelijker. Men weet al hoe wij het aanpakken dus spreken er niet meer over met ons. Ook wordt ik al snel als “zweefteef” weggezet of “hippie”. Of ik laat me “manipuleren” door de kids. Ik vind het zelf ook fijn wanneer mijn behoeftes worden gezien en gehoord, dus ik ben dan ook van mening dat mijn meiden dit ook waarderen. Waarom zouden zij dat recht niet hebben, maar ik wel?



«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.