MAMA SHARON » BLOGT » SHARON » SHARON » OFFLINE FOR THE WEEKEND

OFFLINE FOR THE WEEKEND

Gepubliceerd op 16 maart 2021 om 09:00

Wij waren offline voor een lang weekend. Soms word het namelijk allemaal een beetje veel, alle mentale lijstjes, alle prikkels, signalen, stemmingen, meningen, ideeën... Het werd gewoon tijd om alles even stop te zetten en even terug te komen naar de basics. Dit merk ik aan mijn hoofd dat blijft overlopen, wat helemaal geen rust meer terug geeft en voornamelijk dat ik verander in iemand die ik helemaal niet wil zijn; opgejaagd en chagerijnig - bah!

Doe het maar rustig aan, dan gaat het al snel genoeg

In mijn zoektocht naar een goede, bewuste, stabiele persoon én ouder zijn, word ik iets te vaak op de feiten gedrukt - het is voor ons vooral belangrijk om het rustig aan te blijven doen en vrij adem te kunnen blijven halen. Wanneer ik overprikkelt raak van alles om mij heen, voel ik mij al snel benauwder worden. Niet fysiek natuurlijk - wel mentaal. Dan stopt mijn hoofd niet meer met denken en komt er nog van weinig wat terecht. Dit gebeurd vooral als ik te veel vanuit een soort druk, die ik soms onbewust voornamelijk mijzelf opleg, handel. Dit begon ik eigenlijk twee weken geleden al te merken. Toen ben ik al wat rustiger aan gaan doen, maar helaas was dit niet genoeg. Het was echt even nodig om de blogwerkzaamheden en Instagram gedag te zeggen voor het weekend - even op de rem te zetten - en even te focussen op wat mij nu écht rust ging geven. Dus maakte ik een lijstje met alles wat ik al weken wilde doen en waarvan ik zeker wist dat het mij rust en energie zou geven als het eenmaal gedaan was.

Bij het afstrepen van mijn to do-lijst, krijg ik langzaam maar zeker meer lucht.

Zo stond hier al langere tijd een grote tas met LP's die in de kast opgeruimd moest worden. Een tas die steeds maar van her naar der verschoven werd, waar ik al regelmatig half vloekend over heen ben gevallen... Het probleem was echter dat ik ruimte in de kast moest gaan maken en alles opnieuw moest opruimen. Weer die drempel die te voorschijn komt. De klus wordt al snel groter gemaakt dan hij achteraf blijkt te zijn - maar zó fijn als het gedaan is!

De boeken hebben plaats moeten maken voor de LP's, maar liggen gelukkig net zo prima op de kast als dat ze er in staan. Het mandje, waar we alle rondzwervende rommeltjes in deponeren, heeft uiteindelijk een andere plek gekregen. Vond het toch niet helemaal passen hier. Je ziet hem dadelijk wel terug komen.

En dan schiet er regelmatig door mijn hoofd; 'Wat ben ik toch een loedermoeder.'

Okay, parttime dan. En misschien alleen gevoelsmatig. Maar já ik voelde mij een gigantische loedermoeder.
Charlie moet al langere tijd een nieuw bedje. Het vorige bedje, wat we óók gratis tweedehands hebben opgehaald, was echt niet meer zo stevig als ons beloofd werd. Met oud & nieuw hebben we nog geprobeerd dit (tervergeefs) naar onze kamer te tillen, maar dat wilde niet.

En alsof het tillen en moeilijk doen nog niet genoeg was, ging de bedpoot nog even wat stukker dan hij was, waardoor hij als het ware aan een zijden draadje hing... Vorig weekend heb ik met een beetje mazzel een 'nieuw' bedje kunnen ophalen en uiteraard kwam het afgelopen weekend hóóg op de prioriteitenlijst om Charlie te voorzien van het nieuwe, stevigere bedje. Weer een dikke streep door een taak van mijn to do-lijst.

Hoog op mijn lijstje: het huishouden.

En natuurlijk met name de bodemloze wasmand. Dus flink wat wasjes gedraaid, wat opgeruimd en huishouden bijgewerkt. Maar daarnaast even goed óók aan mijn eigen ontspanning gedacht - wat soms wel wat egoïstisch voelt, maar toch écht ook nodig is. Dus kon het niet laten om mij even wat terug te trekken met de koptelefoon op en wat plaatjes te luisteren.
Waar ik mij normaliter, met name in de lente en zomer ook prima mee kan vermaken is het opknappen van meubels. Al langere tijd twijfel ik om onze houten kast en houten tafel voor een deel te schilderen. Ook hierin eindelijk knopen door gehakt - en geen spijt van gehad!

Natuurlijk wel af en toe wat op Instagram gespiekt.

Maar ik moet eerlijk zeggen dat het wel fijn was om niet zo de druk te ervaren om persé iets te moeten posten! Maar ook om te merken dat ik niet gemist wordt. De likes, lieve berichtjes en volgers stromen even goed binnen, ook als je even een paar dagen niet aan je scherm vast geplakt zit.
Het was fijn om met meer aandacht en energie bij mijn gezin, huis en mezelf te zijn - en ik wil dit zeker meer gaan doen. Maar Instagram en natuurlijk bloggen blijven ook te leuke hobby's, die ik graag ernaast wil blijven uitoefenen. Soms vind ik het lastig om een goede balans te vinden tussen goed scoren op Instagram en de blog én bewust & aandachtig aanwezig zijn bij het gezin, het huis en mezelf, zonder dat ik mij overprikkelt voel. De komende tijd wil ik mij daar dus meer op gaan focussen. En ik ben blij dat ik deze tijd ons en mezelf heb kunnen geven, om dit te ervaren, van te leren en dadelijk toepassen, zodat ik straks niet weer als een te overprikkelt stuiterballetje tegen het plafond stuiter ;-)

Het was fijn, maar het is ook fijn om weer terug te zijn!

Ben jij wel eens bewust offline gegaan? Hoe is je dat bevallen?


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.